κώπ-η,ἡ,
A. handle(v. fin.); esp.
1. handle of an oar, Hsch. : hence,the oaritself (not in Il. ), ἐμβαλέειν κώπῃς
Od. 9.489
; κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα . . τύπτετε
12.214
, cf. Sapph. 120 , etc.; οἱ τὰς κ. ξύοντες
Thphr. HP 5.1.6
, cf.κωποξύστης; κώπαν σχάσον, metaph., 'stay thy hand', Pi. P. 10.51 ;νερτέρᾳ προσήμενος κώπῃ,
= θαλαμίτης , metaph., of a man of low rank, A. Ag. 1618 ; πομπίμοις κώπαις ἐρέσσων
S. Tr. 561
;παραπέμπειν ἐφ' ἕνδεκα κώπαις, a prov. of dub. origin, meaning 'to escort with all the honours', Ar. Eq. 546 , cf. Eust. 1540.44 , Suid.
s.v. ἐφ' ἕνδεκα; κώπαισι πλεῖν take to theoars, when the wind fails, Men. 241 ; κώπαις ποιεῖσθαι τὸν πλοῦν
Arist. IA 710a19