λάθρ-ιος,ον, alsoα,ον
Man. 6.207 :—later form of
A.
λαθραῖος, κλέμματα
S. Ichn. 66
(lyr.); ἐρετμοί
Pl.Com. 3
; ἐπιθυμίαι
Men. 535.7
;φιλάματα, εὐνά, Bion 2.6 ; of a person, ἐπ' οὔατα λάθριος εἶπεν
Call. Ap. 105
; λ. γαμέτης
Epigr.Gr. 336.5
(Troas); of a place, λ. νάπος
Theoc. 20.39
codd. (ΛάτμιονWilamowitz): neut. pl. asAdv.,secretly, Call. Del. 241 ;λάθρια μὲν γελάοισα treacherously( v.l. for λάθρῃ ), Theoc. 1.96 .
II. Λαθρίη,ἡ , epith. of Aphrodite, AP 6.300.1 ( Leon. ).