λαίθαργος,ον, said to mean
A. biting secretly(λαθεῖν, δάκνω), i.e. without barking, of a dog, σαίνεις δάκνουσα καὶ κύων λ. εἶ
S. Fr. 885
, cf. Orac. ap. Ar. Eq. 1068 ; also, = λαθραῖος, λαιθάργῳ ποδί
Trag.Adesp. 227 :λάθαργοςin Phryn. PS p.87
B. :λήθαργος, Hsch.