λάρυγξ[ᾰ],υγγος,ὁ ,
A. larynxorupper part of the windpipe, Arist. HA 493a6 ; used in sounding the vowels, ib. 535a32 : but in Poets confused withφάρυγξ(gullet) (cf. Arist. HA 535a29 ), E. Cyc. 158 ; χωρεῖν κατὰ τοῦ λ.
Pherecr. 108.7
, cf. Crobyl. 8 ; of gluttons, ἀνόσιοι λάρυγγες
Eub. 139
; ἐκ τοῦ λ. ἐκκρεμάσας τινά
Ar. Eq. 1363
; τὸν λάρυγγ' ἂν ἐκτέμοιμί σου
Id. Ra. 575
: metaph.,λ. γλυκύς speech, LXX Si. 6.4 .
II.
= τραχεῖα ἀρτηρία , Meno Iatr. 8.30 .