λῐτᾰν-εύω, in Hom. withλλin augm. tenses,ἐλλιτάνευε, ἐλλιτάνευσα: (λιτανός): —
A. pray, entreat,πάντας δ' ἐλλιτάνευε( v.l. δὲ λ. ) Il. 15.422 :— Constr. same asλίσσομαι, either abs., Od. 7.145 : or c. acc. pers., Il. l. c., 9.581 , etc.; that by which one prays in gen., γούνων ἐλλιτάνευσα
Od. 10.481
; for which in Il. 24.357 we haveἀλλ' ἄγε, γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν( Ep. for -ωμεν); also c.inf., 23.196 : c. acc. pers. etinf., Hes. Th. 469 , Pi. N. 8.8 , etc.: c.Adj.neut.,πολλὰ λ. τινάib. 5.32 : rare in Att. Poets, Men. 49 (dub. l.), and in Prose, X. HG 2.4.26 , Pl. R. 388b , LXX Ps. 44(45).12 ; λ. τὸ θεῖον
Str. 15.1.60
; τοὺς θεοὺς εὐχαῖς
D.H. 4.76
.