prayer, entreaty
λῐτή,ἡ, (λίτομαι)
A. prayer, entreaty, mostly in pl., λιτῇσι ἐλλισάμην
Od. 11.34
; καταβαίνειν ἐς λιτάς
Hdt. 1.116
;λιταῖς ἀποτρέπει [αὐτὸν] μὴ πορεύεσθαιib. 105 ; λιταῖς πεῖσαί τινα
Pi. O. 2.80
, cf. 8.8 ; μαλθάσσειν κέαρ λιταῖς
A. Pr. 1008
; ηὔχετο λιταῖσι
Id. Pers. 499
; λιτᾶν ἀκούειν
Id. Ag. 396
(lyr.); λιτὰς κλύειν
Id. Th. 172
(lyr.), cf. E. Or. 1233 , etc.; λιταῖς σεβίζειν
S. OC 1557
(lyr.);ἐπεύχεσθαι λιτάςib. 484 ; λ. δέχεσθαι
Id. Ant. 1019
;ἐν λιταῖς στέλλειν with prayers, Id. Ph. 60 ;λιταὶ θεῶν prayers tothe gods, E. Supp. 262 ; butλιταὶ ἐμαυτοῦ ξυμμάχων τε prayers formyself, S. OC 1309 : also c. gen. of that by which one prays, γενείου τοῦδ' . . ἐκτεῖναι λιτάς
E. Or. 290
. (Poet., Ion. and late Prose, BGU 74.15
(ii A. D.).)
II. Λιταί,αἱ , personified,Prayers of sorrow and repentance, Il. 9.502 sq., AP 11.361 ( Autom. ).
