λῡπ-έω, (λύπη)
A. grieve, vex, whether in body or mind,τινα
Hes. Op. 401 , Sapph. Supp. 2.4 , etc.; opp.εὐφραίνειν, E. Alc. 239 (anap.); [ὁ θώραξ] λυπεῖ distressesby its weight, X. Mem. 3.10.15 : c.neut.Adj., λυπεῖν μηδὲν αὑτόν
E. Cyc. 338
, cf. Hdt. 8.144 , X. Cyr. 3.3.50 ; ταὐτὰ ταῦτα λυποῦντες, ἅπερ ἐγὼ ὑμᾶς ἐλύπουν
Pl. Ap. 41e
: c.part., ἐλύπει αὐτὸν ἡ χώρα πορθουμένη
X. An. 7.7.12
; οὐ σκοπεῖς ὅ τι μὴ λυπήσεις τοὺς ἄλλους ποιῶν
D. 21.135
: folld. by interrog., καί μ' ἦμαρ . . λυπεῖ, τί πράσσει
S. OT 74
, cf. El. 59 ;οὐδὲν ἐλύπησεν [αὐτό], ὥστε μή. .doesnoharm. . , Pl. Cra. 393e ;οὐδένα λυπήσαςor -ασα, as formula in epitaphs, IG 14.1857 , 2.1868 .
2. abs.,cause painorgrief, ἄγαν γε λυπεῖς