λωβ-άομαι, Ion.
λωβ-έομαι
Id. Art. 35 (as v.l.),λωβ-εῦμαι
Herod. 3.69 ; Dor.
impf.
A.
ἐλωβῆτο
Sophr. 21
:fut.-ήσομαι
Pl. Cri. 47d :aor.
ἐλωβησάμην
Hdt. 3.154
, cf. Theoc. 5.109 , etc.: forpf.andaor.
Pass. ,v.infr.: (λώβη):—outrage, maltreat, c. acc. pers., also with cogn. acc. added,λώβην λωβᾶσθαί τινα doonedespite, Il. 13.623 ; esp.maim, mutilate,τινα
Hdt. l. c.;ἑωυτὸν λωβᾶται λώβην ἀνήκεστονibid.;ἀρτάναισι λωβᾶται βίον bringsher lifeto a shameful endby the halter, S. Ant. 54 ;ἀνδρῶν εὔνιδας λ. dishonouringthem, E. Or. 929 ;λ. τοὺς νέους harmtheir pupils, Pl. Prt. 318d ; of the effect of drudging work, τὰ σώματα λωβῶνται