λώβ-η,ἡ,
A. outrage, dishonour, αἶσχος λώβη τε
18.225
;λώβην λωβᾶσθαι(v.λωβάομαι); τείσετε λ.ye shall pay for theoutrage, Il. 11.142 ; ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι . . λ.
9.387
; butλ. τείσασθαιexact retribution foran outrage, i.e. avenge it, 19.208 , Od. 20.169 , S. Aj. 181 (lyr.);ἐπὶ λώβᾳforruinordestruction, Id. Ant. 792 (lyr.), cf. E. Hec. 647 (lyr.); ὡς ἐπὶ λώβᾳ
Id. HF 882
(lyr.); λ. καὶ διαφθορά
Pl. Men. 91c
, etc.; esp.mutilation, maiming, Hdt. 3.154 : pl., S. Aj. 1392 ; λώβας λωβηθείς
Pl. Grg. 473c
.
2. of persons,a disgrace, λώβην τ' ἔμεναι καὶ ὑπόψιον
Il. 3.42
, cf. E. El. 165 (lyr.), Herod. 7.95 ;ποιητῶν λῶβαι, of the Grammarians, AP 11.322 ( Antiphan. );οὐ γὰρ Ἀρκάδεσσι λώβαnoinsultto the Arcadians, Alc. 38 .