λωί̈ων, (λῶ),ὁ,ἡ , λώϊον,τό , gen.ονος; Att.
λῴων,λῷον, A. Pers. 526 ; acc. sg. and neut. pl.
A.
λῴω
S. Ph. 1079
, Pl. Phlb. 11b ; acc. pl. λῴους
S. Tr. 736
: also ano-stemλώϊος(Hdn.Gr. 1.122 , Thgn. 800 ) from which come neut. pl. λώϊα
Thgn. 853
, Theoc. 26.32 , andλῷαprob. in Thgn. 96 : gen. pl. τῶν λῴων
IG 12(9).1179.36
(Chalcis,ii A.D.):—more desirable, more agreeable, better, Hom. only in neut.,πολὺ λώϊόν ἐστι, τόδε λ. ἐστι, Il. 1.229 , Od. 2.169 , al.; τῷ σε χρὴ δόμεναι καὶ λώϊον ἠέ περ ἄλλοι σίτου
17.417
: asAdv., γνωσόμεθ' ἀλλήλων καὶ λώϊον
23.109