μάθ-ημα,ατος,τό, (μαθεῖν)
A. that which is learnt, lesson, τὰ παθήματα μαθήματα
Hdt. 1.207
; μ. μαθεῖν
S. Ph. 918
;μ. τινόςorπερί τι, Pl. Smp. 211 c, R. 525d ; προσπορεύεται πρὸς τὰ λοιπὰ μ.
PCair.Zen. 60.7
(iii B. C.); ἀφεῖσθαι τοὺς παῖδας ἀπὸ τῶν μ.
SIG 577.77
(Milet.,iii/ii B. C.), cf. 578.28 (Teos,ii B. C.), al.
2. learning, knowledge, Ar. Nu. 1231 , Av. 380 , Th. 2.39 , PSI 1.94.9
(ii A. D.), etc.;οἱ καθιστάμενοι ἐπὶ τῶν μ. educationalauthorities, SIG 578.66 (Teos,ii B. C.);τὸ μ. τὸ περὶ τὰς τάξειςthescienceof tactics, Pl. La. 182b : freq. in pl., Isoc. 12.27 , etc.; μαθημάτων φρόντιζε μᾶλλον χρημάτων: τὰ γὰρ μαθήματ' εὐπορεῖ τὰ χρήματα
Philem. 232
.