μάθ-ησις,εως,ἡ, (μαθεῖν)
A. the act of learning, getting of knowledge,πεῖρά τοι μαθήσιος ἀρχάAlem. 63 ; μ. οὐ καλὴν ἐκμανθάνεις
S. Tr. 450
;ὧν μάθησιν ἄρνυμαιof which things I gaininformation, ib. 711 ; μ. ἔχειν τινός
E. Supp. 915
;ὁ χρόνος μ. δίδωσιib. 419 ; τὴν μ. ποιεῖσθαι περί τινος
Th. 1.68
; ἡ περὶ τὸ ἓν μ.
Pl. R. 525a
; μ. τέχνης
BGU 1021.8
(iii A. D.): in pl., νωθροὶ ἀπαντῶσι πρὸς τὰς μ.
Pl. Tht. 144
b, cf. R. 407b ;μνῆμαί τε ἰσχυραὶ καὶ μ. ὀξεῖαι faculties of learning, Id. Lg. 908c ; ὁπλομαχίας μ.
Ephor. 54