μαντ-εία, Ep.
μαντ-είη, Ion.
μαντ-ηί̈η,ἡ, (μαντεύομαι)
A. prophetic power, power of divination, h. Merc.
533 , 547 , etc.; μαντείᾳ χρῆσθαι καθ' ὕπνον
Pl. Ti. 71d
;mode of divination, Hdt. 2.57 ; αἴνιγμα μαντείας ἔδει
S. OT 394
; μαντείας δεῖται ὅ τι ποτὲ λέγεις
Pl. Smp. 206b
;ἔτι ταῦτα μαντείας προσδεῖται; Aeschin. 1.76 : pl.,divinations,
h.Merc. 472 , S. El. 499 (lyr.), Hdt. 2.83 , etc.
2. conjecture, ἡ περὶ τὸν θεὸν μ.
Arist. Cael. 284b3
; μαντεία μᾶλλον ἢ κρίσει τἀληθὲς ἀναζητῶν