μαντ-εῖος,α,ον, alsoος,ον
E. Ion 130 (lyr.); Ion.
μαντ-ήϊος,η,ον:—poet. forμαντικός,
A. oracular, prophetic,βωμός, μυχός, Pi. O. 6.5 , P. 5.69 , etc.; στέφη
A. Ag. 1265
;ἕδραE.l.c.; τρίπους
Pae.Delph. 18
;ἐπ' Ἰσμηνοῦ τε μαντείᾳ σποδῷ, of the altar's embers, S. OT 21 ;μ. ἄναξ, i.e.Apollo, E. Tr. 454 , cf. Or. 1666 , Ar. Av. 722 .