μάχῐμ-ος[ᾰ],η,ον , alsoος,ον
Hdt. 7.185 : (μάχη):—
A. fit for battle, warlike,ἐπειδὴ μ. εἶsince you'rea fighting man, Ar. Av. 1368 ; αἱ μάχιμοι μυριάδες
Hdt.
l. c.;τὸ μ.theeffective force, Th. 6.23 , X. Cyr. 5.4.46 ; τὸ τῆς πόλεως μ.
Pl. Lg. 830c
(butἀνέωνται ἐς τὸ μ.
= ἐς πόλεμον
Hdt. 2.165 ); μ. γένη
Pl. Mx. 240a
; τὸ μ. γένος
Id. Ti. 24a
, cf. Arist. Pol. 1268a36 ;τὸ μ.(sc.ἔθνος) Pl. Criti. 110c ; esp. in Egypt,οἱ μ. τῶν Αἰγυπτίωνthewarrior caste, Hdt. 2.141 , cf. 164 ; so later, ofnative troops, freq. in Pap., PTeb. 61 (a). 109
(ii B. C.), etc.: Comp. -ώτερος
Plb. 2.22.6 : Sup. -ώτατος