ἀνάθεμα, poet.ἄνθεμα,ατος,τό, (ἀνατίθημι) properly,
A.
like ἀνάθημα ,anything dedicated,
Theoc. Ep. 13.2 , AP 6.162 ( Mel. ), CIG 2693d (Mylasa), al., Phld. Mus. p.85 K.
2. anything devoted to evil, an accursed thing,
LXX Le. 27.28 , De. 7.26 , 13.17 , al.; of persons. Ep.Rom. 9.3 , 1 Ep.Cor. 12.3 , etc.
II. curse,
Tab.Defix.Aud. 41 B (Megara,i/ii A. D.), cf. sq.