ἀγλαός[ᾱγλᾰ-],ή,όν , alsoός,όν
Thgn. 985 , E. Andr. 135 :—
A. splendid, shining, bright, epith. of beautiful objects, ἀ. ὕδωρ
Il. 2.307
, etc.; γυῖα
19.385
, cf. B. 16.103 ; μηρία
Hes. Op. 337
; ἥβης ἀ. ἄνθος
Tyrt. 10.28
, cf. Thgn. l.c., B. 5.154 ; then generally,splendid, beautiful, ἄποινα
Il. 1.23
;δῶραib. 213 , etc.; ἔργα
Od. 10.223
; ἄλσος
Il. 2.506
, cf. Pi. N. 4.20 , Simon. 13 , etc.;noble, glorious, ἀγλαόν [ἐστιν] ἀνδρὶ μάχεσθαι γῆς πέρι