μειλίχ-ιος,α,ον, alsoος,ον
Plu. 2.370d , cf. Hsch. :—
A. gentle, soothing, Hom. mostly of speech, μειλιχίοις ἐπέεσσι
Il. 12.267
, al.; μ. μῦθος
Od. 6.148
, cf. B. 10.90 : withoutSubst.,προσαυδᾶν μειλιχίοισι with gentle words, Il. 4.256 , 6.214 ; οἱ δέ τ' ἐς αὐτὸν τερπόμενοι λεύσσουσιν—ὁ δ' ἀσφαλέως ἀγορεύει—αἰδοῖ μειλιχίῃ
Od. 8.172
; θεὸν ὣς ἱλάσκονται αἰδοῖ μειλιχίῃ
Hes. Th. 92
.Adv.-ίως
A.R. 2.467 , etc.: neut. asAdv., μειλίχιον μυκήσατο
Mosch. 2.97
.
II. later of persons,mild, gracious,ΖεὺςM. the protectorof those who invoked him with propitiatory offerings, at Athens, IG 12.866 (writtenΜιλίχιος), Th. 1.126 , X. An. 7.8.4 ; at Orchomenus in Boeotia, IG 7.3169 (writtenΜιλίχιος