μείλῐχος,ον, Aeol.
μέλλιχοςHdn.Gr. 2.302 , cj. in Sapph. 100 :—
A. gentle, kind:
I. in Il. always of persons, πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μ. εἶναι
17.671
; μ. αἰεί
19.300
, al.; epith. ofΛητώ, Ὕπνος, Hes. Th. 406 , 763 : c. gen., Ἄρτεμις μ. ὠδίνων soother of . . ,
AP 6.242
( Crin. ): Sup.
μειλιχώτατος
IG 7.115.1
(Megara): in late Prose, Jul. Or. 2.86a , al.
II. of things, once in Od. , οὐ μ. ἔστιν ἀκοῦσαι οὔτ' ἔπος οὔτε τι ἔργον
15.374
; μ. δῶρα