ἀναίνομαι,impf. ἠναινόμην,
Ep.
ἀναινόμην,late also
A.
ἀνηνόμην
Agath. 1.13
:aor.
ἀνηνάμην
Alciphr. 3.37
,subj. ἀνήνηται, inf. ἀνήνασθαι:
1. c. acc.,refuseorreject with contempt, spurn,
σὲ δ' ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα
Il. 9.679
;ὃς δέ κ' ἀνήνηται [σφέας] ib. 510 ;τῶν ἄλλων οὔτινα ἀναίνομαι onno one of the restdo I turn my back,
Od. 8.212 ; and without a notion of contempt,πρὶν μὲν ἀναίνετο ἔργον ἀεικές refused, declined to doit, ib. 3.265 ;χαλεπόν κεν ἀνήνασθαι δόσιν εἴη'twould be hardto refusea gift, ib. 4.651 ; ὡς μηδὲν ἀναίνοιντο ἔργον