μενεαίνω, (μένος)
A. desire earnestlyoreagerly, c.pres. inf., μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι
Il. 5.606
, cf. Od. 13.30 , etc.: more freq. c.aor. inf., μενεαίνεις Ἰλίου ἐξαλαπάξαι πτολίεθρον
Il. 4.32
, etc.: rarely c.fut. inf.,ἐρύσσεσθαι(v.l.-ασθαι) μενεαίνων
21.176
, Od. 21.125 (s. v. l.): when abs., aninf.may be supplied,σὺ δ' ἀσπερχὲς μενεαίνεις [διῶξαι] Il. 22.10 ;μάλα περ μενεαίνων [καταφθῖσαι] Od. 5.341 , etc.: also c.gen.,μ. μάχης long forbattle, Hes. Sc. 361 : c. acc. rei,ὄλεθρον μ. τινί purposedeath against another, Q.S. 12.380 .
II. to be angry, rage, Il. 19.68 , 24.22 , 54 ; ἔριδι μενεήναμεν
19.58
;μ. τινί rageagainst one, 15.104 , Od. 1.20 , etc.;κτεινόμενος μενέαινε wrestled withdeath, Il. 16.491 (Sch. expld. it byἐλειποθύμει).— Ep. , and Ps.- E. Fr. 1132.51 (lyr.).