Liddell–Scott–Jones: μενοιν-άω

μενοινήσωσι

Il. 10.101

; opt. μενοινήσειε

15.82

(butsubj.

μενοινήῃσι

Aristarch.

), Od. 2.248 : (μένος): — = μενεαίνω ,desire eagerly, φρεσὶν ᾗσι μ.

Od. 2.34

; μετὰ φρεσὶ σῇσι

Il. 14.264

;θυμῷ, ἐνὶ θυμῷ, 19.164 , Od. 2.248 : mostly c. acc. rei, ib. 285 , al.; ἔργα πολλὰ μ.

Pi. N. 11.45

; νόῳ ὅγε πολλὰ μενοίνα

Theoc.

l.c.: also c.pres. inf., μ. πολεμίζειν

Il. 19.164

, cf. Od. 22.217 : c.aor. inf., 2.248 , 21.157 , Pi. P. 1.43 ; alsoμενοίνεον εἰ τελέουσι were eager to seewhether . . , Il. 12.59 : rarely abs.,ὧδε μενοινῶνsoeager[for battle], 15.293 ;μ. τινί τι designorpurposesomething against one, κακὰ δὲ Τρώεσσι μενοίνα

Od. 11.532

: c. dat. rei alone,strive fora thing, μ. χρήμασι

Thgn. 461

.— Ep. and Lyr., twice in Trag., inpres.,τί ποτε μενοινᾷ; S. Aj. 341 ; νιν σφάξαι μενοινᾷς

E. Cyc. 448

; once in Ar. ,pres., ἐξελεῖν ἡμῶν μενοινῶν . . τἀνθρήνια

V. 1080

.