μετᾰμώνιος,ον, poet.Adj.
A. vain, idle,μ. νήματα vainly-woven, Od. 2.98 ;μεταμώνια βάζειςtalkestidly, 18.332 ;τὰ δὲ πάντα θεοὶ μ. θεῖενmay the gods give all thatto the winds, Il. 4.363 ; ψεύδη μ.
Pi. O. 12.6
; μ. θηρεύω
Id. P. 3.23
; τὰ δ' οὐκ ἄρ' ἔμελλε θεὸς μ. θήσειν
Theoc. 22.181
. —Used by Hom. only in neut. pl.: the etym. is dub., cf.μωνιή, μωνιόν; but later Poets apptly. connected the word withἄνεμος(as if forμετανεμώνιος); κονία μεταμώνιος ἀέρθη borne by the wind, on high, Simon. 16 ; ἐς κόρακας βαδιεῖ μεταμώνιος
Ar. Pax 117
, ubiv.Sch.:—μεταμώλιοςisv.l. inseveral passages; cf.ἀνεμώλιος.