μετοικ-έω, Locr.
μεταϝοικέω
IG 9 ( 1 ). 333.6 :—
A. change one's abode, remove toa place, c. acc. loci, E. Hipp. 837 (lyr.): c. dat. loci,settle in, Pi. P. 9.83 .
II. abs.,to be a settler, reside in a foreign city,
IG l.c., etc.; τοὺς μετοικοῦντας ξένους
E. Supp. 892
; opp.πολιτεύεσθαι, Lys. 12.20 ; μ. γῆς
A. Supp. 609
; μ. ἐν τῇ πόλει
Lys. 5.2
; ἐν Μιλήτῳ ἔτη πέντε
SIG 633.60
(Milet.,ii B.C.); ταύτῃ
Ar. Av. 1319
(lyr.); Ἀθήνῃσι