μηδᾰμ-ά(prop. neut. pl.,
A.
v. μηδαμός ),Adv.ofμηδαμός, of Time, = μηδέποτε , and of Manner,not at all, freq. in Hdt. with anotherμή, or compd. of μή, μὴ μὲν γενέσθαι μηδαμὰ μέζονας ἀνθρώπους τῶν νῦν
1.68
;μηδαμὰ μηδέν neveranything, 7.50 ; ὄψιν, τὴν μηδαμὰ ὤφελον ἰδεῖν
3.65
; τόδ' ἴσθι μηδάμ' ἡμέρᾳ μιᾷ πλῆθος τοσουτάριθμον . . θανεῖν
A. Pers. 431
, cf. Pr. 526 (lyr.), S. OC 517 (lyr.), 1104 , 1698 (lyr.); ἀκοῦσαι μηδὲν ὑπ' ἐμοῦ μηδαμὰ κακὸν τὸ λοιπόν
Ar. Th. 1162
; μηδαμὰ κάθοδον εἶναι ἐς Ἁλικαρνησσόν
SIG 45.39
(Halic.,v B.C.): with tmesis,οὐ γὰρ μή ποτε τοῦτο δαμ' ᾖprob. in Parm. 7.1 ( AJP 21.73 ).