μήποτεorμή ποτε, Ion.
μή κοτε(v. infr. 11 ):
I. asAdv. never, on no account, afterὡς, A. Pr. 205 , Eu. 882 ; afterεἰ, Id. Ch. 182 , etc.: c.inf., Id. Eu. 977 , Supp. 617 ; esp. in oaths,never, ὀμοῦμαι, μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι
Il. 9.133
, 275 ;ἐπεκέκλετ' Ἐρινῦς, μή ποτε . . ἐφέσσεσθαιib. 455 ; in aposiopesis,ἢ μήπορ' ἆρ'. . Men. Sam. 97 : in orat. obliq., Hes. Op. 86 .
2. in prohibition or warning, withaor. subj., μή ποτε καὶ σὺ . . ὀλέσσῃς
Od. 19.81
, etc.: withinf.for imper., 11.441 .
3. in later Gr.,perhaps, Arist. EN 1172a33 , LXX Ge. 24.5 , Aristeas 15 , Ph. 1.13 , Arr. Epict. 3.22.80 , Plu. 2.106d , A.D. Pron. 18.4 .
II. as Conj.,lest ever, αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν . . , μή ποτέ τις εἴπῃσι
Od. 21.324
, al.; οὐδαμὰ ἐλπίσας μή κοτε ἄρα . . ἐλάσῃ
Hdt. 1.77