μήρινθος,ἡ, gen.ου; metapl. acc. sg.μήρινθα, as if fromμήρινς(cf.ἕλμινς, πείρινς), Orph. A. 597 :—
A. cord, line, string, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός
Il. 23.854
, cf. 869 ; μήρινθον ἐπισπασάμενοι
Arist. Mu. 398b17
; γραμματεῖον μηρίνθῳ δεδεμένον
Ach.Tat. 8.12
: metaph., εἰ μὴ μηρίνθους ἡ φιλοσοφία περιτέθεικεν
Plu. 2.333c
;fishing-line, Theoc. 21.12 : hence prov.,αὕτη μὲν ἡ μ. οὐδὲν ἔσπασεthislinecaught nothing, i. e. it was of no avail, Ar. Th. 928 , cf. Luc. Herm. 28 ; cf.σμήρινθος. ( Hsch. hasμηρινθίᾳ: σπάρτῳ(postμήρυγμα).)