μήτῐςorμή τις,ὁ,ἡ, neut.μήτῐ, gen.μήτῐνος: (τὶς) old Gr. and Cret. forμηδείς, Il. 12.272 , al., Schwyzer 175 (Gortyn), Leg.Gort. 5.13 , al.; Cret. dat. sg.
A.
μηδιμί
IG 22.1130.4
:—hence
1. μήτιorμή τι,Adv., with imper., andinf.used imperatively, Il. 1.550 , 5.130 , etc.: with opt. to express a wish, ὄλοιντο μή τι πάντες
S. Tr. 383
.
2. after Verbs of fear or doubt, Il. 11.470 , Od. 2.67 , etc.
3. in direct questions,μή τί σοι δοκῶ ταρβεῖν;do I. . ? (i.e. I do not), A. Pr. 959 , cf. 249 , LXX Ge. 20.9 , Ev.Marc. 4.21 .
4. μή τί γε let alone, much less, οὐδὲ στρατιώτης οὗτός γε οὐδενός ἐστιν ἄξιος, μή τί γε τῶν ἄλλων ἡγεμών
D. 21.148