μῖμος,ου,ὁ,
A. imitator, mimic, A. Fr. 57.9 (anap.).
2. esp.actor, mime, μ. γελοίων
D. 2.19
, cf. POxy. 519.3
(ii A. D.), etc.; μίμοις γυναιξί
Plu. Sull. 36
;τετράπουν μῖμον ἔχων ἐπιγαίου θηρός, i. e.imitatingoractinga four-footed beast, E. Rh. 256 (lyr.).
II. a form of drama,mime, character-sketch, Arist. Po. 1447b10 , Fr. 72 ;μ. ἀνδρεῖοι, γυναικεῖοι, Suid.
s.v. Σώφρων , cf. Demetr.Lac. Herc. 1014.61 , Plu. 2.712e .
2. metaph., μ. ὁ βίος
Cleobul.
ap. Fulg. Myth. 2.14 .