μνῆμα, Dor. and Aeol.
μνᾶμα,ατος,τό, (μνάομαι, μιμνήσκω)
A. memorial, remembrance, recordof a person or thing, c. gen., μνῆμ' Ἑλένης χειρῶν
Od. 15.126
; μ. ξείνοιο φίλοιο
21.40
; τάφου μ.
Il. 23.619
; μνᾶμα κακοζοί̈ας
Sapph. 120
; μ. κάλλιστον ἀέθλων
Pi. O. 3.15
(of the crown of olive); Νικοκλέος μνᾶμα κελαδῆσαι
Id. I. 8(7).68
; τῆς σῆς πορείας μ.
A. Pr. 841
;λυγρᾶς μνήματα Τροίας, of the sufferings of the Greeks, S. Aj. 1210 (lyr.);μ. . . διὰ χειρὸς ἔχων, i. e. the dead body of his son, Id. Ant. 1258 (anap.).