μνήμων, Dor.
μνάμων,ὁ,ἡ , μνῆμον,τό , gen.ονος, (μνάομαι)
A. mindful,καὶ γὰρ μ. εἰμίIrememberit well, Od. 21.95 ; μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν
A. Pr. 789
: c. gen.,mindful of, giving heed to, φόρτου τε μνήμων
Od. 8.163
; κακῶν μνήμονες
A. Eu. 383
(lyr.).
2. ever-mindful, unforgetting, Ἐρινύες
Id. Pr. 516
, cf. S. Aj. 1390 ; μῆνις
A. Ag. 155
(lyr.).
3. having a good memory, Ar. Nu. 414 , 484 , Pl. Tht. 144a ;οὐ πάνυ εἰμὶ μ.I have not a good memory, Id. Men. 71c : prov., μισέω μνάμονα συμπόταν
Lyr.Adesp. 141