μοναρχ-ία, Ion.
μουναρχίη,ἡ,
A. monarchy, government by a single ruler, Alc. Oxy. 1789
Fr. 12 , A. Th. 883 (lyr., pl.), Hdt. 3.82 ; λαβὼν χώρας παντελῆ μ.
S. Ant. 1163
, etc.;καὶ γὰρ κατέστης' αὐτὸν(sc.τὸν δῆμον) εἰς μοναρχίαν
E. Supp. 352
; ὦ μισόδημε καὶ μοναρχίας ἐραστά
Ar. V. 474
; includingβασιλικήandτυραννική, Pl. Plt. 291e : in pl., οἱ ἐν ταῖς μ. ὄντες
Isoc. 2.5
, cf. Arist. Pol. 1311a24 , 1279a33 , Rh. 1365b37 ; of the Roman Dictator, Plu. Caes. 37 ;supreme command, of a general, X. An. 6.1.31 .