μονόμᾰχ-ος,ον, (μάχομαι)
A. fighting in single combat, μ. προστάται
A. Th. 798
; μονομάχον ἐπὶ φρέν' ἠλθέτην
E. Ph. 1300
(lyr.);μονομάχου δι' ἀσπίδος, i. e. in single combat, Id. Heracl. 819 ; μονομάχῳ δορί
Id. Ph. 1325
; μονομάχου πάλης ἀγῶνα
Ar. Fr. 558
.
II. μονομάχος,ὁ ,gladiator, freq. in pl., Str. 5.1.7 , Nic.
Dam. 78
J. , J. AJ 14.10.6 , IG 7.106.7 (Megara), OGI 533.5 (Galatia,i A. D.), Arr. Epict. 3.16.4 , Luc. Demon. 57 , Hdn. 1.15.8 , etc.