Μουσᾱγέτᾱς,α,ὁ, Dor. forΜουσηγέτης(v. infr.),
A. leader of the Muses, epith. of Apollo, Pi. Fr. 116 ; ὁ μ. καὶ ἀρχαγέτας τᾶς ποιητικᾶς θεός
SIG 699.1
(Delph.,ii B. C.):—in Att. formΜουσηγέτης, Pl. Lg. 653c , D.S. 1.18 , Jul. Or. 4.132a , al.; voc.Μουσηγέτᾰ, IG 12(5).893 (Tenos); also epith. of Heracles, in dat.Μουσαγήτῃ, ib. 14.101 * (perh. spurious). [ᾱprop., as in Pi. : butᾰin Orph. H. 34.6 codd.]