μῠδ-άω, (μύδοςA)
A. to be damp, dripping, φόνου μυδώσας σταγόνας
S. OT 1278
; μυδῶσα κηκίς
Id. Ant. 1008
;φόνῳ μυδόωντες(v.l.-όεντες) ὀδόντες
Nic. Th. 308
; μύροις μ.
AP 5.198
( Hedyl. ); μυδόωσα ἀπὸ χροὸς ἔρρεε λάχνη
A.R. 4.1531
; of ulcers, Hp. Ulc. 10 ; [ θυρεοὶ] ὑπὸ τῶν ὄμβρων . . μυδῶντες
Plb. 6.25.7
; of the eyelids (v. sq.), Dsc. 1.71 , 72 .
II. to be damp, clammyfrom decay, σὰρξ μυδῶσα
Hp. VC 15
; of a corpse, S. Ant. 410 .