ναυᾱγ-έω, Ion.
ναυηγ-,pf.
A.
νεναυάγηκα
Hdt. 7.236
(-ηγ-), Eub. 76 : (ναῦς, ἄγνυμι):—suffer shipwreck, Hdt. l. c., X. Cyr. 3.1.24 , D. 34.10 , etc.: metaph., of chariots, Id. 61.29 ; of an earthen vessel, A. Fr. 180 ; of persons, ν. ἐν τοῖς ἰδίοις
Thphr.
ap. D.L. 5.55 , cf. Phld. Vit. p.33
J. ; ἐν τῷ βίῳ
Ceb. 24.2
; περὶ τὴν πίστιν
1 Ep.Ti. 1.19
; χὡ μὲν ἐναυάγει γαίης ἔπι
AP 5.208
( Posidipp. or Asclep. ); ναυαγεῖ συμπόσια μὴ τυχόντα παιδαγωγίας ὀρθῆς
Plu. 2.622b