ναύαρχ-ος,ὁ,
A. commander of a fleet, admiral, A. Pers. 363 , Hdt. 7.59 , 8.42 , Eub. 67.11 , IG 12(3).103.12 (pl., Nisyros); οὔτε στρατηγοὺς οὔτε ν.
S. Aj. 1232
; esp.the Spartan admiral-in-chief, Th. 4.11 , 8.6 , 20 , 23 , X. An. 1.4.2 , etc.; used of an inferior naval officer, Decr. ap. D. 18.73 ;nauarchorum coetus circiter provincias Orientis,
Cod.Just. 11.2.4 .
II. asAdj., ἐπὶ ναυάρχῳ σώματι . . τῷ βασιλείῳ
A. Ch. 723
(anap.).