ναύλοχ-ος,ον,
A. affording a safe anchorage,epith. of a harbour, λιμένες δ' ἔνι ν. αὐτῇ
Od. 4.846
; ν. ἐς λιμένα
10.141
; ν. λιπὼν ἕδρας
S. Aj. 460
;ὦ ν. καὶ πετραῖα θερμὰ λουτράye hot springsby the havenand from the rock (unlessναύλοχαisSubst.), Id. Tr. 633 (lyr.); Ἀχαιῶν ναύλοχοι περιπτυχαί
E. Hec. 1015
: Sup.
ναυλοχώτατος λιμήν
Ph. 1.181
, cf. 352 .
II. Subst.,station for ships, haven,
Suid. : also neut. pl. ναύλοχα
Plu. 2.984b