νει-όθεν, Ion.
Adv.(cf.νέατοςA)
A. from the bottom, ἀνεστενάχιζε ν. ἐκ κραδίηςhe heaved a sighfrom the bottomof his heart, Il. 10.10 ; [ἐλάτην] ν. ἔλλαβε χερσίν
A.R. 1.1197
: c. gen., Arat. 234 ; ν. ἐξεμέσαι
Cerc. 4.55
;[βλ?]ύσε ν.Epic.in Arch.Pap. 7.10 :—alsoνειόθε, ν. δ' ἐξανέηκεν . . πηγήν
Supp.Epigr. 4.467.25
(Didyma,iii A.D.); in late Prose, ν. δρᾶν heartily,
Luc. Peregr. 7
. Cf. νεόθεν
11
.