νεκτάρεος [ᾰ],έα, Ion.
έη,εον,
A. nectarous,in Hom. of garments, i.e.fragrant, ν. ἑανός, χιτών,
Il. 3.385 , 18.25 ; ν. σπονδαί
Pi. I. 6(5).37
; κύλιξ
AP 6.248
(Marc. Arg.); Βρομίου νεκτάρεαι προπόσεις
BMus.Inscr. 1036
(Caria); τὸ ν. πόμα
Luc. Herm. 60
: neut. asAdv., νεκτάρεον μείδησε
A.R. 3.1009
.