feel just resentment, to be wroth at undeserved good
νεμεσάω, used by Hom. and Hes. in contr. formsνεμεσῶ, -ῶσι(v. infr.); Ep.
3 sg.
A.
νεμεσσᾷ
Hes. Op. 756
; imper. νεμέσσα
Od. 23.213
:impf.
ἐνεμέσων
Plu. Sull. 6
; Ep.
ἐνεμέσσα
Il. 13.16
, Ep.
3 sg.
νεμέσασκε
11.543
(as cited by Arist. Rh. 1387a35 ):fut.
-ήσω
Arist.
ib. 12 :aor.
ἐνεμέσησα
D. 45.71
, etc.; poet. νεμέσησα
Od. 21.285
; Dor.
-ᾱσα
Pi. I. 1.3
:— Med. and Pass. , Ep.
νεμεσσῶμαι
Il. 13.119
:fut.
νεμεσήσομαι
10.129
: Ep.
aor.opt. νεμεσσήσαιτο
Od. 1.228
: more freq.aor.
Pass.
νεμεσσήθη
1.119
,3 pl.
-θεν
Il. 2.223
, etc.:—feel just resentment, to be wroth at undeserved goodorbad fortune(cf.νέμεσις) freq. of the gods, νεμέσησε δὲ πότνια Ἥρη
Il. 8.198
; τῷ δὲ θεοὶ νεμεσῶσι
Hes. Op. 741
, etc., cf. Arist. Rh. 1386b16 ; also of men, sts. abs., μὴ νεμέσα
Il. 10.145
;τὸ νεμεσᾶν,opp.τὸ φθονεῖν,
Cic. Att. 5.19.3 ;ν. τινί to be wroth witha person orata thing, Il. 24.53 , etc.: rarely in Prose, Pl. Lg. 927c , D. 20.161 : c.part.,οὐ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι . . ὀτρύνοντιif he incites, ll. 4.413 ;νεμεσᾷ ὁ θεός, ὅταν. . Pl. Min. 319a : c. dat. pers. et acc. rei, μὴ νῦν μοι τόδε χώεο μηδὲ νεμέσσα
Od. 23.213
, cf. Hes. Op. 756 , Arist. Rh. 1384b4 ;ν. ἐπί τινιib. 1387a6 , Onos. 4.2 : c. dat. pers. et gen. rei, Luc. Scyth. 9 , Porph. Abst. 2.7 :— Pass. ,ἐνεμεσήθη(sc. by the gods) Plu. Cat.Mi. 38 .
2. grudge,
τὰς εὐπραγίας ἡ τύχη τισὶ ἐνεμέσησε
J. BJ 1.22.1
:— Pass. ,εἰ νεμεσηθείην τῆς ἐπιβολῆςib. 6.1.6 .
II.
Med. and Pass. , prop.to be displeased with oneself,
νεμεσσᾶται δ' ἐνὶ θυμῷ . . ἐπες βολίας ἀναφαίνειν is indignant, ashamed at the thought of . . , rejects it as unseemly,
Od. 4.158
;feel shame,
νεμεσσήθητε καὶ αὐτοί, ἄλλους τ' αἰδέσθητε
2.64
; νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ
Il. 16.544
; πᾶσιν δὲ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα
15.103
.
2.
Med. in act. sense, freq. in Hom. , c. dat. pers., εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι
Il. 10.115
, cf. 129 : c.part., νεμεσσήσαιτό κεν . . ὁρόων
Od. 1.228
: c.inf., νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδὲν κλαίειν
4.195
: c. acc. etinf., οὔ σε νεμεσσῶμαι κεχολῶσθαι
18.227
: c. acc. rei,νεμεσσᾶται κακὰ ἔργα is wroth atevil deeds, 14.284 .—Poet. Verb, never in Trag., rare in good Prose (v. supr.).
