νεμεσ-ητός,ή,όν, in Hom. alwaysνεμεσσητός, exc. Il. 11.649 :—
A. causing indignationorwrath, worthy of it,
νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη
3.410
, etc.: c.inf., οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι
9.523
, Od. 22.59 ; οὔτοι νεμεσητόν
S. Ph. 1193
(lyr.), cf. Pl. Euthd. 282b ; οὐ ν. τὸ διαμαρτάνειν
Phld. Sto. 339.12
;ν.
ἰδεῖν
Tyrt. 10.26
; ψεῦδος δὲ . . ν. κατὰ φύσιν
Pl. Lg. 943e
;νεμεσητὸν ἐὰν. .it is matter for indignationthat . . , Arist. Rh. 1387a32 , cf. IPE 12.34.17 (Olbia).