νεμεσίζομαι, Ep. Verb, onlypres.andimpf.,
A. feel righteous indignation, Ζεῦ πάτερ, οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα; Il. 5.872 , cf. Od. 2.138 : c. dat. pers., Ἥρῃ δ' οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι
Il. 8.407
: c. dat. pers. et acc. rei,οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα; 5.757 : c. acc. etinf.,to be angryoramazedthat . . , οὐ νεμεσίζομ' Ἀχαιοὺς ἀσχαλάαν
2.296
; νεμεσιζέσθω δ' ἐνὶ θυμῷ Πάτ ροκλον . . μέλπηθρα γενέσθαι
17.254
.
II. stand in awe of,
θεούς
Od. 1.263
.