νεο-γῑλός,ή,όν,
A. new-born, young,
σκύλαξ
Od. 12.86
; βρέφος
Is. Fr. 12
, Theoc. 17.58 ; ἔριφος
Alciphr. 1.27
;ὀδοὺς ν.oneof the first setof teeth, Opp. C. 1.199 ;βίου χρόνος ν.lifeshort as childhood,
Luc. Halc. 3 . (In Od. l.c. glossedνεογνῆς, . . νεωστὶ γεννηθείσηςby Hsch. ; alsoγάλακτι τρεφομένηςby Sch. Od. ; spelling and etym. are doubtful, perh. cf. Lith.žindù'suckle'.)