νέορτος,ον, (ὄρνυμι)
A. newly arisen, τί δ' ἐστίν, ὦ παῖ Λαί̈ου, ν. αὖ; S. OC 1507 ; of persons,new,
ἁ ν. ἅδε νύμφα
Id. Tr. 894
(lyr.); also,youthful(expld. byἔφηβος,
Phot. ), τὰν ν. Ἑρμιόναν
S. Fr. 872
(lyr.,νεοργόνor-ουργόνcodd. Plu. ).
νέορτος
Gloss
newly arisen,
References
- S. OC 1507
- Id. Tr. 894
- Phot.
- S. Fr. 872
- Plu.