ξενο-δόκος, Ion. and Ep.
ξεινοδόκος,ὁ,
A. one who receives strangers, host,
ἵν' ὁμῶς τερπώμεθα πάντες ξεινοδόκοι καὶ ξεῖνος
Od. 8.543
; ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα ἀνδρὸς ξεινοδόκου
15.55
, cf. Il. 3.354 , Od. 8.210 , Theoc. 16.27 , Jul. Or. 2.96a , AP 10.15 (Paul. Sil.):—laterξενο-δόχος, Ph. 2.17 , al.;head of a ξενοδοχεῖον,
Just. Nov. 7.1 , al.
II. witness,
Simon. 84.7 , cf. Hsch. —The formsξενοδόχος, -δοχέω, -δοχίαare condemned by Moer. p.271 P., Thom.Mag. p.251 R. ; cf.ξενηδόκος.