ἀνά-παυμα, poet.ἄμπ-,ατος,τό,
A. repose, rest,
μερμηράων
Hes. Th. 55
; κακῶν ἄμπαυμα μεριμνέων
Thgn. 343
; μόχθων
Lyr.Oxy. 9iii4
; πλάτας
E. Hyps.Fr. 3iii14
.
2. resting-place,
APl. 4.228 (Anyte); of a tomb, CIG 4623 (Syria), cf. Epigr.Gr. 453.3 .
II. fallow land,
PTeb. 115.3
(ii B. C.), PFay. 112.4
(i A. D.).
2. the state of such land, ἐν ἀναπαύματιor ἀναπαύμασι