ξυνάν; Ion.
ξυνέων; Att.
ξυνών:—
A. joint-owner, partner,c. gen., κακῶν ἔργων
Hes. Th. 595
;ἔργων ἀργαλέωνib. 601 ;ἑλκέων ξυνάονες,i.e.afflicted bysores, Pi. P. 3.48 : abs., ξυνάν friend,
Id. N. 5.27
; ξυνών
S. Fr. 1074
;παρθένου σέβας ἤμειψα, παίδων δ' ἐζύγην ξυνάονιprob. in A. Fr. 99.6 ;δυσὶν ζευχθεῖσα φίλοις ξυνάοσι τέκνων,i.e. having married two husbands, Epigr.Gr. 241a3 (Smyrna).
II. asAdj.,ἅλα ξυνέωναthe salton the common table,
Alex.Aet. 3.15 .