ὀβελ-ός, Dor.
ὀδελός,ὁ,
A. spit,
ἀμφ' ὀβελοῖσιν ἔπειραν
Il. 1.465
, al., cf. Hdt. 2.41 , 135 , E. Cyc. 303 ; αἱματίου ὀβελὸς τρικώλιος
SIG 1025.53
(Cos) ; ὀδελοί
Epich. 79
;κρῆς . . ἂν τὸν ὀδελὸν ἀμπεπαρμένονMegar. in Ar. Ach. 796 ;τὸ θερμὸν τοῦ ὀ.,prov. of taking a thing by the wrong end, S. Fr. 814 .
2.
ὀ. λίθινος pointed square pillar, obelisk,
Hdt. 2.111
, 170 , Jul. Ep. 59 .
3.
= ὀβολός , IG 12.6.95 , al., Milet. 7.59 :—so in Dor. formὀδελός, Leg.Gort. 2.14 , GDI 5011.5 (Crete,iv B. C.), ib. 2561