lament, bewail,
ὀδύρ-ομαι [ῡ], mostly used inpres.andimpf., Ep.
impf. ὀδύρετο, ὀδύροντο(without augm.), Ion.
A.
ὀδυρέσκετο
Hdt. 3.119
:fut.
ὀδῠροῦμαι
D. 21.186
, and prob. l. Isoc. 18.35 :aor.
ὠδῡράμην
Id. 12.9
, Theoc. 1.75 (cf.ἀνοδύρομαι) ;part.
ὀδῡράμενος
Il. 24.48
:aor.
Pass.
κατ-ωδύρθην
Plu. 2.117f
.—In Trag. the formδύρομαιis required by the metre in A. Pr. 273 , Pers. 582 (lyr.), S. OT 1218 (lyr.,ὀδ-codd.), E. Hec. 740 , Med. 159 (lyr.,ὀδ-codd.), and prob. in Id. Andr. 397 ,v.infr. 4 ; in Id. Ph. 1762 , Apollod.Com. 8 ,ὀδύρομαιis necessary ; elsewh. either form is possible :—lament, bewail,a person or thing :
1. c. acc. pers., ὀδυρομένη φίλα τέκνα
Il. 2.315
; Ἕκτορα δάκρυ χέοντες ὀδύροντο
24.714
, cf. S. OC 1439 , Ant. 693 : less freq. c. acc. rei,ὁ δ' ὀδύρετο πατρίδα γαῖαν mourned forit, i.e. for the want of it, Od. 13.219 ; so νόστον ὀ.
5.153
, 13.379 ; προπηλακίσεις
Pl. R. 329b
; δυστυχίας
Isoc. 4.169
; πάθη
D. 18.41
; οὐκ ὠδύραντο . . τὴν προκαταστροφήν
Epicur. Sent. 40
.
2. c. gen. pers.,mourn for, for the sake of . . ,
ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀ.
Il. 23.222
, cf. 22.424 , Od. 4.104 , etc. ; ὑπέρ τινος
Pl. R. 387d
; ἐπὶ πᾶσι
Arist. VV 1251b21
.
3. ὀ. τινί wailorlament toorbefore,
ἐξελθὼν λαιοῖσιν ὀ.
Od. 4.740
;ἀλλήλοισιν ὀδύρονται wail aloudone to another, Il. 2.290 .
4. abs.,wail, mourn,freq. in Hom. , inpart., -όμενος στεναχίζω
Od. 9.13
; στοναχῇ τε γόῳ τε ἧσται ὀ.
16.145
; ὀ. κατὰ θυμόν
18.203
;τίταῦτ' ὀδύρομαι; whymourn Ithus? E. Andr. 397 (where Pors. restoresταῦτα δύρομαιfor the caesura) ; θρηνοῦντός τε μου καὶ ὀδυρομένου
Pl. Ap. 38d
, cf. Phld. Rh. 1.381
S. , etc.
